ปารย์ทำได้ ส่งท้ายปี 55

กิจกรรมส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ของบ้านเรา เป็นพ่อที่เป็นตัวตั้งตัวตี จัดการเรื่อง เดือดร้อนมาถึงปารย์ ปารย์ก็ไม่รู้หรอก นึกว่าจะสนุกสุดเหวี่ยง เหมือนงานปีใหม่ ทุกที่

 เริ่มจาก "ศรีราชา" เรากินข้าวเย็น บ้าน "ตายงค์ ยายอร" บ้านไม้เรือนไทย สุดสวย แล้วมานอนกันที่ "บ้านเพ" บ้านพักของ "ลุงสำรวย" ที่คุ้นเคย ปารย์ก็พอรู้ว่าจะปั่นจักรยานเล่นกัน ตีห้า ทุกคนตื่นกัน แต่งตัวหล่อเท่ห์กัน นอกจากสมาชิกบ้านเราแล้ว ยังมี "น้าปุ๊ก" "น้าอ๋อม" มาปั่นเล่นกับเราด้วย แถมพ่อยังบอกว่า ปารย์ต้องเอาเสื้อผ้าของปารย์ ไปเอง!!!

  ปั่นไปเรื่อย เหนื่อยเอาเรื่อง

 พักหน่อยนะ

อะ ได้นั่งเรือด้วยเหรอ

คืนนี้เราจะนอนที่นี่กัน "บ้านริมน้ำโฮมสเตย์" ปากแม่น้ำประแส

สวย สบาย

เอ้า ยังไปกันต่อเหรอ

ที่นี่ก็สวยมาก

โถ่จะมาที่นี่ ทำไมไม่ขับรถมา

หมดแรง ไม่ไหวแล้ว

ปารย์ ปั่นจาก บ้านเพ มาแวะนอน ที่ ประแส แล้ว ปั่นต่อ มาจนถึง โขมง ท่าใหม่ อ้อ ไม่ซิ มีลงเข็น นิดหน่อย เพราะขึ้น เนินไม่ไหว 2 วัน ระยะเวลา รวม 70 กิโลเมตร เป็นกิจกรรมส่งท้ายปีเก่า ที่ใครๆ ก็ทำได้!!

 

ห้องนอนใหม่

ปารย์โตแล้ว อยากมีห้องนอนเป็นของตัวเอง รบเร้า แม่ให้ทำห้องนอนให้ แต่ขอเป็นห้องที่อยู่ในห้องนอนแม่นะ ปารย์กลัวที่จะต้องนอนคนเดียว

....ปารย์โตแล้ว อยากมีห้องนอน เป็นของตัวเอง รบเร้า แม่ให้ทำห้องนอนให้ แต่ขอว่า ต้องอยู่ในห้องนอนแม่นะ เพราะปารย์กลัว ที่จะต้องนอนคนเดียว...

....แม่เสนอไอเดีย ให้ทำห้องปารย์ด้วยกระดาษอัดที่ น้าปุ๊ก ให้ไว้ โดยให้ปารย์ช่วยลงมือทำ ซึ่งปารย์ก็โอเค ตกลง แล้วก็ลุยกันเลย

.....ดูมันไม่ง่ายนะแม่ เรามีฝาแล้ว แต่เสาละแม่

....เจาะใช่ไหม

....อือ ดูดี ทีเดียว แต่ถ้าปารย์ ดิ้น ไปโขกเสาปูนละแม่ ทำยังไงดี!!!

ไหว้ครู

        ปารย์เรียน ระนาดทุ้มกับครูพัน วันเสาร์-อาทิตย์ ได้พักใหญ่ ครูพันจึงพาไปไหว้ครูดนตรี ดูปารย์จะตื่นเต้นมาก แม่เตรียม ขันไหว้ครู ปารย์ไปกับพี่กานต์ ซึ่งก็เริ่มหัดตีระนาดทุ้มเหมือนกัน

       ครูที่ปารย์ไปไหว้ น่าจะเป็นรุ่นทวด เลยทีเดียว แต่คนอื่นๆ เรียกตาสังเวียน ปารย์ก็ตาสังเวียนด้วยคน ตาจับมือให้ตี ข้องวง แล้วให้ปารย์ตีด้วยตัวเอง ตาชาบอกว่า เข้าวงข้องแล้ว ออกไม่ได้แล้วนะ พร้อมย้ำกับครูพัน ว่า ใช้ไม้แข็ง สอนได้เลย เอาแบบ เคี้ยวให้สุดๆ (แต่พ่อว่า ครูพัน แกไม่เคยทำโทษใคร เห็นชวนกันคุยเรื่อง อะไรก็ไม่รู้ที่ไม่ใช่ ระนาดสักที)

ไม่เป็นไรปารย์อยากกินซูชิเหมือนเดิม

วันก่อน แม่ปารย์ซึ่งทำงาน อยู่ในทะเล แถวเกาะพงัน โทรมาเล่าเรื่อง ลูกชายสุดที่รัก ทำการบ้านให้พ่อ ซึ่งตะลอนอยู่แถวสัตหีบ ฟัง...

วันพุธ ปารย์จะมีการบ้าน ที่ต้องเขียน Diary เป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งปรกติ แม่จะเป็นผู้ช่วยในการ Guide เรื่องให้ปารย์แต่ง ออกมาเป็นประโยคย่อยๆ รวมกันประมาณ 1 ย่อหน้า

ยามที่แม่ไปทาง พ่อไปทาง (ฟังดู เป็นเด็กมีปัญหา ยังไงไม่รู้) เหมือนคราวนี้ ก็ต้องขอความอนุเคราะห์จากยาย ให้มาช่วยอยู่กับปารย์ที่บ้าน เรื่องกิน เรื่องนอน เรื่องทั่วไป ไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร เพราะปารย์อยากกินอะไร ยายทำให้เสมอ (พ่อเรียกว่า "ตามใจ") เรื่องการบ้านไทย คณิต ยายก็สอนได้ แต่เรื่องการบ้านภาษาอังกฤษ ยายก็ไม่สันทัด เดือดร้อน คนข้างบ้านบ้าง พี่ๆ ที่โตกว่าบ้าง

กลับมาเรื่องที่แม่โทรมาเล่าให้ฟัง เพราะเป็นวันพุธ แม่เลยโทรไปถามปารย์

แม่ : ปารย์เขียน Diary ได้หรือยัง ให้ป้าแต๋มสอนหรือยัง (ป้าแต๋มเป็นเพื่อนบ้าน อดีตคุณครู โรงเรียนในเครือเดียวกับโรงเรียนที่ปารย์เรียน)

 ปารย์ : ป้าแต๋มไม่ว่าง

แม่ : อ้าว แล้วทำไง ติตต่อพ่อทาง Skype ได้หรือเปล่า

ปารย์ : พ่อคงยังไปไม่ถึง ไม่เห็นมีโผล่มา

แม่ : น่าจะถึงแล้วนะ มืดแล้ว

ปารย์ : ไม่เป็นไรแม่ ปารย์ทำเสร็จแล้ว

แม่  : ทำยังไง ใครช่วยสอน

ปารย์ : เปล่าปารย์ทำเอง

แม่ : ว้าว! ปารย์เก่งจังเลย ทำยังไง

ปารย์ : ปารย์ก็อยากกินซูชิ เหมือนเดิม

แม่ : !!! ยังไง

ปารย์ : Teacher ให้เขียนว่าอยากกินอาหารอะไร

แม่ : 55555 ปารย์ก็เลยกินเหมือน ป.2

ปารย์ : แต่ปารย์ไม่ได้วาดรูปนะ เพราะ Teacher ยังไม่บอกให้วาดรูป ความจริงปารย์ก็อยากวาดรูปนะ น่าจะสวยกว่าเดิม

แม่ : แล้วปารย์ไม่อยากกิน อย่างอื่นบ้างเหรอ

ปารย์ : ความจริง ปารย์ก็อยากกิน บะหมี่บ้างเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่า บะหมี่ภาษาอังกฤษ มันเรียกอะไร!!

แม่ : แล้ว ป.4 ปารย์จะอยากกิน ซูชิ อีกไหม๊

 ปารย์ : ต้องดูก่อนว่าแม่อยู่หรือเปล่า

แม่อดรนทนไม่ไหว ต้องโทรมาเม้าส์ลูกตัวเองให้ฟัง เรียกว่าเอาตัวรอดได้ดีที่เดียว!!! 

ปารย์ไปร่วมงานบวช!!!

ลูกชายป้าแหม่มเพื่อนของแม่ บวชเป็นพระ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
ปารย์เลยไม่ต้องเรียน ระนาด และ ว่ายน้ำ ok สบายจัง

ปารย์ยังพี่มน ลูกของน้ากุ้ง เพื่อนแม่ ที่เคยเล่นกันตอนเล็กๆ ตอนนี้เราโตกันแล้ว และพี่พบ เจ้าของรองเท้า ที่เขาบริจาค ให้ปารย์หลายคู่ทีเดียว เอ้อ พี่พบครับ ตอนนี้ มันคับหมดแล้วครับ

ที่น่าสนใจอีกอย่าง ที่วัดคงคาราม(บน) อยู่ติดกับแม่น้ำบางปะกง ซึ่งมีป่าชายเลนย่อมๆ ให้เดินเล่น สวยงามมาก

ก่อนกลับปารย์ ไปเยี่ยมบ้านป้าแหม่ม เลยได้ดอกชวนชม ติดมือมาด้วย

วันหยุดพิเศษ เราไปตลาดน้ำกัน

ปรกติปารย์มักไป บ้านยายที่บางพลัด ในวันเสาร์-อาทิตย์ สัปดาห์นี้มีวันหยุดพิเศษ วันจันทร์ พ่อเลยวางแผนปั่นจักรยานเล่นกัน ไป ไปตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง จะมีอะไรขายหรือเปล่าก็ไม่รู้ ไม่ใช่วันเสาร์-อาทิตย์

(ประมาณนี้ เพราะเราหลงตลอด!!)

(เส้นทางร่มรื่นมาก หากหมาไม่เห่า โลกนี้คงน่าอยู่....หมาไม่เห่า ก็กัดนะซิ!!)

(ปารย์ดูนั้นซิ .....น้ำ!!)

เราอาศัยสีกุน ไปถึงพิพิภัณธ์คลองลัดโพธิ์ พิพิภัณธ์ที่ยังไม่มีโอกาสเข้าไปดูด้านในสะที เหตุผลคือ มันอยู่ใกล้!!
เราก็ปั่นเข้าเกาะกัน ประมาณ 5 กิโลเมตรถึงตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง อ้อมเขาหน้าวัด ออกหลังวัด ทีนี้ก็ ไปไหนก็ไป เพราะ ไม่รู้เส้นทาง เหมือนกัน ปั่นไปแค่ว่า ถึงแม่น้ำ ก็ปั่นกลับ จะทางใหม่ ทางเก่า ไม่ว่า เจอหมาเห่า ป้าบอกทางตัน เจอ ศาลาท่าเรือ แวะดูพี่เขาตกปลา แม่ชี้ชวนดูวัว ชี้ดูนก ไม่มีแดดให้ร้อน สบายๆ หิวแล้ว เช้ายังไม่ได้กินข้าว วก เข้ามากินก๋วยเตี๋ยวกัน กินเสร็จ ไปหลงกันต่อ ปั่นไป ปั่นมา เจอรีสอร์ทหรู ดูท่า จะทำไว้เอาใจฝรั่ง คือไม่มีภาษาไทยบอกอะไร แต่ปะกิต บอกเสร็จสรรพ เดือนละ 9000 บาท ก่อนกลับ ก็แวะกินข้าวเที่ยง ตอนบ่ายแก่ๆ ช๊อปปิ้ง ช่วยแม่ค้านิดหน่อย ลูกค้าน้อยมากจนแม่ค้าเหงา กินข้าวเสร็จ นั่งเล่นหมากรุก เตรียมปั่นกลับ คลองลัดโพธิ์ สนุกจัง วันหยุดพิเศษ รวมระยะทาง ไปกลับ สัก 15 กิโลเมตรน่าจะได้

(พ่อจะถ่ายแม่ ก็ถ่ายไป ยุ่่งอะไรกับหูปารย์)

(รีสอร์ทหรูกลางปอดเมืองกรุง....สวรรค์ยังอาย)

(อันนี้....นก!!!)

แข่งต่อ LEGO กัน

ดูแล้วโวตด้วยนะครับ

เปลี่ยนบรรยากาศ

..เปลี่ยนบรรยากาศ ก่อนบรรยากาศเปลี่ยน
ปารย์อ่านหนังสือ เพื่อเตรียมสอบ จนคงเหนื่อย พ่อชวนวาดรูปกัน

ปารย์บอกว่าสวย พ่อก็ว่างั๊นแหละ!!

ปารย์เที่ยว สระแก้ว

วันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์
ปารย์เล่า ปารย์ได้ไปงานแต่งงานมา เป็นงานแต่งงานเพื่อนแม่ ที่สระแก้ว ในงานแต่งงานเพื่อนแม่ มีเพื่อนปารย์ ที่ปารย์ไปรู้จักที่อุทัยธานี ชื่อว่า “น้องขิง” แล้ววันแต่งงานเพื่อนแม่ พ่อของปารย์ได้ไปถือขนม (ในขบวณขันหมาก) ให้เจ้าบ่าว และปารย์ไปได้โรงเรียนกระบือ (โรงเรียนกาสรกสิวิทย์) และมีชาวไร่-ชาวนา ได้เห็นกระบือ พอออกมาตอนนั้น ปารย์ปวดหัวมากๆ เลย เพราะเกิดจากแสงอาทิตย์ ในวันนั้นปารย์ สนุกมากเลย เพราะว่าปารย์เห็นแล้วมันจะเล่ายาวเกินไป เพราะฉะนั้นสวัสดีครับ


View แผนที่ของปารย์ in a larger map

วันพ่อ

...ก่อนถึงวันพ่อทุกปี ปารย์มักร้องขอ รูปของพ่อ ซึ่งก็เข้าใจได้ว่า เป็นรูปที่ถ่ายคู่กับพ่อ
หลังๆ บ้านเรามักไม่ค่อยได้เก็บประวัติศาสตร์ ด้วยกล้องถ่ายรูป (เออ ไม่รู้ทำไม กล้องก็มีตั้ง ๒ ตัว)

ดีว่า เรามีกิจกรรมกลางแจ้งกันบ่อยๆ ถึงจะไม่ได้ถ่ายเองก็มีใครสักคนใจดีถ่ายให้เรา ปีนี้ได้ฝีมือน้าอ๋อม เพื่อนร่วมงานแม่ ช่วยไว้ได้

จะเป็นวันไหนๆ เราก็มีกัน สาม คนเสมอ



...ปารย์มักไม่ค่อย เอ่ยปากบอกรักใครก่อน แต่เรารู้ได้เสมอว่า ปารย์ห่วงทุกคนในบ้าน คอยเตือนและพร่ำสอนทุกครั้ง เมื่อเกิดความผิดพลาดกับใครสักคน (หน้าที่ของใครล่ะเนี้ย)

พ่อก็รักและห่วงปารย์เสมอ แต่ปารย์ก็ต้องโตขึ้นทุกวัน ยังไงซะพ่อก็จะกอดและบอกรักปารย์ เหมือนทุกวันนี้ตลอดไปครับ

น้ำท่วมบ้านยาย!!!

ไม่ใช่ว่าปารย์ไม่มีส่วนร่วม ในเทศกาลน้ำท่วมกรุงเทพหรอกนะ ถึงแม้บ้านปารย์จะอยู่ทุ่งครุ น้ำไม่กล้าไม่เยี่ยม
แต่บ้านยายของปารย์ที่บางพลัด ไม่ตกเทรน โดนแต่หัววัน แค่ทัพหน้า ก็ปาไปถึงเอว หนีกันจ้าละหวั่น



และกลับมาเยี่ยมบ้านยายกันอีกที วันที่ ๑๒ พย. ๕๔ ด้วยความที่น้ำ มันดูน่ากลัว (ทั้งสีและกลิ่น) ถึงแม้จะลดลงไปมากแล้ว แม่เลยมอบหน้าที่ให้ปารย์เก็บรูปเป็นที่ระทึกขวัญ











จนปานี้ ยาย ยังกลับไปอยู่บ้านไม่ได้เลย แต่ปารย์ชอบนะ เพราะทุกคนย้ายมาอยู่บ้านปารย์กันหมดเลย สนุกดี
โดยเฉพาะช่วงแรกๆ นับได้ถึง ๑๓ คนเลยทีเดียว หวังว่าปีหน้า ท่วมกันอีกนะครับ

Car Free Day 2011

ปีนี้ ไม่ใช่ ปีแรก ที่ปารย์ ไปงาน Car free Day แต่เป็นปีแรก ที่ปารย์ ปั่นจักรยาน จากบ้านยาย ที่บางพลัด ไปร่วมงาน ที่ลานพระรูป สวนอัมพร ตั้งแต่ ฟ้ายังไม่สว่าง พ่อ อยากให้ปารย์ได้สัมผัส บรรยากาศ คนปั่นจักรยาน เยอะๆ ซึ่งไม่ค่อยได้เห็นในกรุงเทพ ปีก่อน ปารย์ ร่วมงานนี้ แล้วครั้งนึง เป็นผู้โดยสารของพ่อ ปีนั้น ปารย์ยังบ่นเลยว่า น่าจะเอาจักรยานมาเอง



ปีนี้ นอกจากไปถึงลานพระรูป แล้ว ปารย์ยังปั่นต่อไปกินข้า่วเที่ยง กันที่ สนามหลวง เพื่อร่วมพิธีการ งาน Car free day กรุงเทพ แล้วเราซึ่ง มี ปารย์ พ่อ แม่ น้า ยาย แล้ว ก็เพื่อนแม่ เพื่อนพ่อ เออ คนเยอะดีแท้ ปั่นเลาะริมเจ้าพระยา ก่อนกินไอติม ที่หอสมุดแห่งชาติ ก่อนจะค่อยๆ ปั่นกลับบางพลัดกัน ถึงบ้านเที่ยงพอดี พ่อบอกว่า รวมระยะทางที่ปารย์ปั่น วันนี้ ได้กว่า 16 กิโลเมตร (4.6 + 4.1 + 7.5) ถือเป็น สถิติใหม่ สำหรับปารย์



งาน Car free day ปีนี้ สำหรับกรุงเทพ ไม่แน่ใจ ว่าจะประสบความสำเร็จ ในการรณรงค์ ให้คนลดการใช้ รถยนต์ได้แค่ไหน แต่สำหรับ ปารย์ ปีนี้ ปารย์โตขึ้น จนปั่นจักรยาน มาเองได้ โดยไม่รู้สึกว่า อ่อนล้า แต่อย่างไร ปารย์สนุกกับการปั่น นำคนโน้น ไล่ตาม คนนั้น

แม้วันธรรมดา ปารย์จะไม่ค่อยได้มีโอกาส ปั่นจักรยานสักเท่าไร แต่ครอบครัวเรามักหาโอกาสใช้จักรยานด้วยกันเสมอ ปีหน้า ปารย์ยืนยันว่าจะปั่นมาร่วมงาน Car Free Day อีก...

กระจับ

แม่กลัวปารย์ไม่รู้จัก กระจับ จึงหาซื้อมาให้ปารย์กิน ปารย์ได้ทีเลยเล่นเป็น...

ปั่นๆ ยกๆ สนุกวันแม่

...กิจกรรมวันแม่ปีนี้ มีวัตถุแฝง อยู่อย่างหนึ่ง คือหาที่ให้ อาจารย์ญี่ปุ่นของแม่ได้เที่ยวก่อนแก จะกลับญี่ปุ่น แม่เลยจัดโปรแกรม ปั่นชมคลองกรุงเทพ ในเขตทุ่งครุนี้แหละ



เริ่มกันที่วัดพุทธบูชา ปั่นเลาะไปตามทางเดิน ที่เป็นสะพานปูน คาดว่าทำให้ชุมชนเดินทางกัน ข้อดีคือ ไม่มีรถยนต์ 555 แรกๆ กังวล ว่าปารย์จะปั่นได้ไหม๊ เพราะกลัวว่าจะปั่นลงน้ำไปซะ แต่ไม่เป็นไร ปารย์ว่ายน้ำเก่ง!!!! ผลก็คือ ปั่นได้ คราวละ 50 เมตร แล้วยก ปั่น แล้วยก คือ ยกข้ามสะพานสูง โอ้ สนุกสนาน เพราะปารย์ไม่ได้ยกเอง



นอกจากปัญหาของสะพานสูงแล้ว ยังพบว่า สะพานขาดเป็นช่วงๆ ขาดที่ว่า คือ มันหายเป็นบางแผ่น น่ากลัวกว่าสะพานสูงมากตอนผ่านสะพานแหว่ง ปารย์ใช้วิธีเข็นเอา เลยต้อง ยก เข็น ยกเข็น ส่วนปั่นนั้น ก็มีบ้าง




...หากตัดปัญหาที่ว่ามาทั้งหมด ที่นี่น่าปั่นเที่ยวมาก ขาแข็ง ขาออ่น แนะนำให้มาลองดูครับ เผื่อว่า ผอ.เขตทุ่งครุจะคิดได้ว่า มีของดีอยู่แท้ๆ แต่ไม่ยอมทำอะไร...



...แต่ที่แน่ๆ วันแม่ปีนี้ ปารย์สนุกมาก ปิดท้าย โดยการปล่อย ตะพาบตัวน้อย คราวหน้า จะมาใหม่นะครับ