ผมชื่อ ปารย์ ละอองมณี ลูกนายวิโรจน์ กับ นางเพ็ญจันทร์ เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2546 ปารย์ แปลว่าผู้มีความสามารถ สามารถทำอะไรที่คนอื่นคาดไม่ถึงครับ!!!
Wednesday, March 29, 2006
ตักแม่
ลุย Dino Park


พาเจ้าปารย์ ไปลุยสวนไดโน มา แหม! อันที่จริงแม่อยากเรียกว่าสวนกินตังก์มากกว่านะ แต่ก็เพื่อให้ปารย์ได้มีโอกาสเห็นอะไรๆ ที่มันแตกต่างไปจากชีวิตประจำวัน ก็คุ้มแหละ ที่เห็นว่าประสบความสำเร็จในการพาไปบ้างก็ตรงที่ปารย์เรียกเจ้ายักษ์ทั้งหลายที่ขยับไปมาว่าไดโนเสาร์( อันที่จริงเรียก .. เสาๆ ต่างหาก) แทนที่จะเรียกสัตว์ที่เดินสี่เท้าว่าหมาๆไปซะทั้งหมด
งานนี้คนที่สนุกที่สุดน่าจะเป็นพี่กาญจน์นะเพราะวิ่งไปมาซะทั่วงาน แม้จะกลัวๆเจ้ายักษ์เหล่านั้นอยู่บ้าง ขนาดให้ถ่ายรูปกับไดโนเสาร์ยังหันรีหันขวางตลอด คงกลัวเจ้ายักษ์งาบเอาเหมือนอย่างในหนัง แม่นะอยากจะบอกพี่กาญจน์ว่า เจ้านั่นหนะไม่กินเด็กหรอก กินแต่ตังก์
คนที่รับบทหนักที่สุดงานนี้มีสองคนคือตายุทธ์ กับยายหญิงของปารย์ เพราะต้องผลัดกันอุ้มเจ้าปารย์ที่ทำเป็นเดินไม่เป็น ส่วนแม่หนะรอดตัวเพราะเวลาปารย์อยู่กับยาย ปารย์ก็ไม่สนใจแม่อยู่แล้ว
Wednesday, February 15, 2006
ลุยป่าครั้งแรก ที่แก่งกระจาน

แม่ไปทำงานที่กัมพูชามา 1 อาทิตย์ ลูกปารย์เลยต้องอยู่บ้านกับพ่อ 2 คนอีกแล้ว น่าสงสารจัง ช่วงนี้พ่อเขางานยุ่งเลยต้องรอแม่มาแปะรูปให้
ลูกปารย์ขมักเขม้น กับการช่วยแม่ทำกับข้าว มาก ๆ โดยเฉพาะขั้นตอนจุดไฟนะ หาทางเอาเจ้าก้านไม้หัวสีแดงมาวางบนเตาแก๊สแม่ แต่คงอยากจะถามนะว่าทำไมมันไม่มีไฟขึ้นมาเหมือนแม่ทำหงะ
มาถึงปุ๊บเราก็เตรียมอาหารปั๊บ แม่บอกท้องอิ่มไว้ก่อน
กำลังตั้งใจ ช่วยกางเตนท์อย่างเต็มกำลัง น้อยๆ ที่ลานผีเสื้อ

อันนี้เต้นท์ผม มุดเข้ามุดออกสนุกมมักๆๆ

ต้องถ่ายรูปกับป้าย ก่อนเดินป่าซะหน่อย เดี๋ยวจะหาว่าผมโม้

อิ อิ ใครทำอย่างผมได้บ้าง เดินป่าโดยเท้าไม่ติดพื้น

ที่นี่ พะเนินทุ่ง เพื่อนแม่บอกว่าเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว เขาใช้เวลาเกือบ 2 วันจากลานผีเสื้อ กว่าจะเดินขึ้นมาชมทะเลหมอกที่นี่ แต่พวกเราใช้เวลา ชั่วโมงกว่าๆ เองอะ ว่าแต่ไหนหละแม่ ทะเลหมอก ผมเห็นแต่พื้น
Tuesday, February 07, 2006
แก่งกระจาน!!!
วันหยุดสุดสัปดาห์ ที่ผ่านมา ครอบครัวเรา (แน่นอน มีผมด้วย พ่อ แม่ ยาย และน้าปุ๊ก) ย้ายที่นอนไปนอนเต็นที่อุณทยาน แก่งกระจาน เพชรบุรี นั่งรถ ตุเลง ตุเลง กันไป ดูเหมือนแม่ ถ่ายรูปไว้เยอะ รอแกกลับมาจาก กัมพูชาก่อน เราค่อยมาดูกัน
เป็นครั้งแรก ที่ผมได้โอกาสนอนเต็น ตื่นเต้น ระคน ระทึก กว่าจะหลับกันได้ เดินเข้า เดินออก กันหลายรอบ สุดท้าย หลับไปเมื่อไร ไม่รู้!!!
มีเรื่องราวมากมาย ผมยังไม่มีเวลาเล่า เดี๊ยวเรียบเรียงเรื่องราวหน่อย เพราะรู้ตัวอีกที ก็มานอนอยู่ที่บ้าน ร้องไห้แทบแย่
Monday, January 23, 2006
ลอยคอ !!!

กิจกรรม ลอยตามน้ำ เป็นอีกกิจกรรมที่เราสามแม่ลูก ถือว่าเป็น Highligh ของการไปเที่ยวกาญจนบุรี ก่อนลงแม่ก็ตื่นเต้นเหมือนกัน เพราะกลัวลูกปารย์จะหลุดมือพลัดไปตามน้ำ แต่พ่อเขาบอกว่าปารย์จะได้มีประสบการณ์ใหม่ๆ เลยตกลง แล้วก็สนุกจริงๆอะนะ ปารย์ก็สนุกแม้ว่าตอนแรกจะทำหน้าตื่นๆ แต่พอเริ่มคุ้นก็เอาขาตีน้ำใหญ่ แม่มาลุ้นก็ตอนต้องลากปารย์ต้านน้ำมาขึ้นแพนี่แหละ (ภาพนี้ได้มาจากเพื่อนของพ่อลูกปารย์)
Wednesday, January 18, 2006
ควันหลงวันเกิด ลูกปารย์

พี่กานต์ ให้การ์ดวันเกิดน้องปาร์ยอันนี้มาตั้งแต่ วันที่ 27 พย. แล้ว แต่แม่เก็บดีเกินไปจนนึกว่าหายไปแล้ว พอหาเจอเลยต้องรีบเอามา scan ไว้ก่อน
เป็นการ์ด 3 มิติด้วยนะ แม่ว่าใบหน้าที่ใหญ่ที่สุดหนะ น่าจะเป็นพี่กานต์นะ เพราะหูกางหนะเหมือนเลย ส่วนเด็กถือดาบ พี่กานต์ยืนยันว่าเป็นลูกปารย์ เจ้าหมากับหมีในภาพพี่กานต์ก้ไม่รู้จะอธิบายความหมายยังไงเหมือนกัน แม่เดาเอาว่าน่าจะวาดเพิ่มเติมเข้ามาเพื่อให้ภาพมีองค์ประกอบมากขึ้น
ปาร์ยชอบหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่แม่ชอบการ์ดใบนี้จัง
Tuesday, January 17, 2006
ที่น้ำตก เอราวัญ
วันเด็กปีที่ 2 ของ ด.ช. ปารย์

เราสามคน หนียายของปารย์ (ยายคงอยากไปด้วย) ไปเที่ยวกาญจนบุรี กันสนุกดี (อันที่จริงสำหรับแม่ก็สนุกทุกที่ ที่มีปารย์แหละนะ คราวนี้ถือว่าเป็นสนุกนอกสถานที่) ภาพนี้ถ่ายตอนเช้าที่รีสอร์ท บรรยากาศดีมักๆ เลยไปด้านขวาของภาพนี้นิดเดียวเป็นใต้ต้นหางนกยูงที่ ปารย์กับแม่เก็บเอาฝักที่ร่วงตามพื้น มาเหวี่ยงเล่น กะจะให้เป็นบูมมาแรง ที่ไม่ยักกะย้อนกลับมา คิดอยากถ่ายภาพเก็บไว้แต่ก็เสียดายความสนุกที่คงไม่ต่อเนื่อง ถ้าจะต้องวิ่งไปเอากล้องบนบ้านพัก
Monday, January 16, 2006
พ่อ..เจ้านี่จะงาบเราไหม?
สนุกกับงานปีใหม่
Wednesday, January 04, 2006
ไปฟัง + ดูดนตรีในสวน
Friday, December 30, 2005
วันพ่อ ปีที่ 2 ของลูกปารย์
Tuesday, November 29, 2005
เย้ สองขวบแล้ว แล้วยังไงต่อ!!
ผมครบสองขวบเต็มเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แต่นั้นแหละไม่ต่างอะไรจากวันก่อนๆนะหรอก
ตื่นสาย เพราะพ่อไม่ยอมตื่น โดนจับอาบน้ำเหมือนทุกวัน ดีแต่เป็นน้ำอุ่น พ่อพาไปนั่งรถเล่น... อ้าวไปบ้านยาย...
แม่ไม่อยู่ หลายวันแล้ว เหมือนโดนทิ้งในนิยายรันทดเลย เปล่าแม่ไปทำงานไกล วันเกิดผมเลยต้อง จดๆจ้องกันอยู่
มีพี่กานต์ วาดรูปให้เป็นการ์ดวันเกิด นึกว่าวาดรูปเหมือนผม แกบอกรูปลิง ที่เขาเขียว พ่อก็ดันลืมไว้บ้านยายอีก พี่นามให้กระบี่ไร้ใจมาหนึ่งอัน ญาติๆเลยเจ็บกันไปตามๆกัน
ยายอี๊ดให้หมวกหมา สำหรับหมาหรือเปล่า ทวดหนูไม่สบายอยู่ ยังหาเสื้อสวยมาให้ตั้ง 2 ตัว ที่ถูกใจ พ่อเอารถคันสีแดงสวย มาจากไหนไม่รู้
แว่วๆ ว่าน้าที่ทำงานให้มา อันนี้หวง ขอบอก ว้าเมื่อไรแม่จะกลับ คิดถึงแล้ว เบื่อพ่อ อ่านแต่รามเกียติ์อยู่นั้นแหละ
Monday, November 07, 2005
Sunday, November 06, 2005
เที่ยวเขาดิน อีกที

วันนี้ ปารย์ พายายไปเที่ยวเขาดิน ตามแผนที่แม่วางไว้
พ่อ เปลี่ยนแผนจากไปทำงาน เป็นไปกับเราด้วย
แม่บอกจะไปตั้งชื่อ ลูกม้าลาย ที่เกิด เมื่อวาน "4 พย" มั๊ง (ตามข่าว)
แม่บอกว่า เกิดในไทย ก็ต้องชื่อ "ลายไทย" เก๋ไหม๊ล่ะ
งานนี้ได้ดู เผ่ามาไซ (กระโดดสูง) กับหนุ่มเคนยา (Kenya boy) เป็นของแถม
สิ่งที่ประทับใจปารย์ มากที่สุด นอกจากลงจักรยานน้ำ แล้ว คงเป็นตัว อา อา อา อา นกสีดำสนิท อา อา อา
ไหนพ่อบอก ว่า กา ไง มันเป็นตัว อา อา อา ต่างหาก










