เรือใบ sagres

วันที่ 10 เดือน 10 ปี 10
เรือใบฝึกนักเรียนนายเรือ Sagres จาก โปรตุเกส มาฉลองความสัมพันธ์สยาม-โปรตุกีส กี่ปีก็ไม่รู้จำไม่ได้

















ไม่มีคำบรรยายใดๆ...

รายการบ้านศิลปะ

"ผมแกละ" เป็นไงพ่อ???

ค่ำวันที่ปารย์ต้องนั่งทำการบ้านกับพ่อ ขณะที่ปารย์ทำอย่างตั้งใจ พ่อก็เล่น Net อย่างตั้งใจ มีคำถามลอยมาจากปารย์ "ผมแกละ มันเป็นยังไงพ่อ??"

พ่อก็วิญญาณอาจารย์ เข้าสิง อธิบาย เป็นวรรค เป็นเวร "ที่มันแต่ผม อยู่ข้างๆ ตรงกลางไม่มี ส่วนใหญ่เป็นเด็กผู้ชาย....."



ปารย์ "เออ มันไม่แปลกๆ เหรอ ไม่มีผมอยู่ตรงกลาง ร้อนแย่"

พ่อพยายามต่อ "สมัยก่อนเด็กผู้ชาย ส่วนใหญ่ก็มีผมแกละกัน"

ปารย์แทรก "ปารย์มีไหม๊??"

พ่อตอบ "ไม่ปารย์ ไม่มี"

ปารย์ร้อง "อ้าว ทำไมไม่มี"

แล้วก็ร้องว่า "อ้อ อย่างนี้ใช่ไหม๊" พร้อมหยิบกระดาษ มาวาดเด็กผมแกละ ลงไป หันมาถาม "ใช่ไหม๊" "อือ" พ่อตอบ แล้วปารย์ก็ วาดคนที่สอง คนที่สาม คนที่สี่



พร้อมอธิบายว่า "คนนี้ ผมแกละ ส่วนผู้ชายผมที่เป็นแบบนี้ อันนี้เป็นผู้หญิง อ้อ ผู้หญิง มีผมจุกด้วยนะ"

ปารย์ พาแม่ไปเที่ยว วันแม่!!!

แม่ของแม่ก็ไปด้วย...แถวหาดเจ้าหลาว





พ่อไปเป็นเพื่อนแม่...แหลมเสด็จ เออ แล้วแม่ล่ะ ไมเห็นรูปเลย






นี่ไงแม่...





เราไปที่นี่ด้วย แต่...ปิดเตรียมรับวันแม่ อ้าว...

วันที่พ่อป่วย

พ่อตัดสินใจนอนอยู่ชั้นล่าง เพราะกลัวไข้ จะไปติดปารย์กับแม่ ปารย์ก็พยายามบอกว่าพ่อเป็น ไข้หวัดสองพันเก้า แต่ปีนี้สองพันสิบแล้ว พ่อก็ต้องเป็นไข้หวัดสองพันสิบ ขณะหลับๆ ตื่นๆ ก่อนปารย์กับแม่จะขึ้นนอน ปารย์ขออนุญาตแม่ สักครู่ แล้วสิ่งที่วางไว้ข้างๆ พ่อพร้อมกับกำไล "1 ล้านกล้าถวายพ่อ" ที่พ่อหวงทับไว้ คือ




แม่บอกว่า ปารย์ จัดการเองอย่างรวดเร็ว ราวกับว่า เพิ่งจะนึกขึ้นได้ ถามตัวสะกดแม่ อย่างรีบรอน จัดแจงตำแหน่งที่วาง ก่อนขึ้นนอนในนาทีสุดท้าย



แม้บ้านเราจะไม่มีอะไร อะไร อีกหลายอย่าง แต่พ่อก็มีความสุขมากที่มีบ้านเรา มี "ปารย์"
เออ เจาะเลือดแล้ว ไม่มีเชื้อ ไข้เลือดออก คืนนี้นอนห้องแอร์ดีกว่า มันร้อนเหมือนกันนะเนี้ย...

ปารย์ทำนา "โยน"

งานนี้เป็นการชวนเด็กกรุงเทพ โดยกำเนิด ไปรู้จักข้าว ที่เรากินกันทุกวัน โดย น้าน้ำเพื่อนแม่ ลงทุนเป็นสารถี ขับไปถึงจังหวัดอุทัยธานี เพื่อทำนา ทุกคนที่นี่ ทำนาอย่าง "แหงนดูฟ้า ท้าแรงโลก" เป็นยังไง ไปดูรูปกัน

ขอย้ำ เด็กกรุงเทพครับ



ช่วยกันขนก่อนนะ

ยังไม่เหนื่อยครับ แฮก แฮกๆๆ

ต้องเตรียมนากันก่อน (อ้าวตรงนั้น มันนาที่ไหน)

ขบวณการ"เด็กโยนกล้า"

ต้องโยนขึ้นไป แล้วให้มันตกลงมานะครับ อย่างนี้ เป็นต้น (ต้องเป็นต้นนะครับ)

โยนอย่างนี้ นะครับ เข้าใจไหมครับ (โอ๊ย หัว)

แถวหน้ากระดาน พร้อม

อ้าว แล้วสองตัวนั้น อะไรนะ

อย่างนี้ ปารย์ ทำได้

ทนไม่ได้แล้ว


ปารย์ ระวังหัวลูก


มันต้องไถนา ไปอย่างนี้ซิ

เย้ เสร็จงานแล้ว ฉลองกันหน่อย หายเหนื่อยเลย

โลกของปารย์

ถึงปารย์ จะมีเวลาน้อย ที่จะเล่นอะไร ในบ้าน (กิจกรรมนอกบ้าน เอาเวลาปารย์ไปหมด) แต่ไม่วายปารย์ยัง เจียดเวลา ทำในสิ่งที่วางแผนไว้นานแล้ว คือ "สร้างโลก" ปารย์รบเร้าแม่อยู่หลายเพลา จนค่อยๆ เป็นรูปร่าง "โลกของปารย์" ขึ้นมาด้วยวัสดุ แถวนั้นแหละ

ไป!! ไปไหนไปกัน

ตั้งแต่ปารย์ ขึ้น ป.หนึ่ง โรงเรียนใหม่ มีงานที่ต้องมานั่งทำ เยอะมาก เรียกว่า การบ้านสี่วิชาทุกวัน คณิตศาสตร์ ไทย สังคม ท่องศัพท์ ปารย์เริ่มทำการบ้านสักประมาณ หนึ่งทุ่มนิดหน่อย คือว่ากลับมาถึงบ้านขอไปเยี่ยมเพื่อน ๆ ที่คิดถึงหน่อยเป็นกิจวัตรประจำวัน กว่าจะทำการบ้านเสร็จก็โน้น สามทุ่ม หมดเวลา ต้องนอนแล้ว



ช่วงนี้แม่ต้องทำงานต่างจังหวัด เหลือปารย์อยู่กับพ่อ รักกันบ้าง ทะเลาะกันบ้างตามประสาผู้ชายดูบอลกับผู้ชายยังไม่ดูบอล แต่วันศุกร์พ่อต้องไปทำงานต่างจังหวัดเหมือนกัน ปารย์เลยจำเป็นต้องไปอยู่กับยายชั่วคราว เหมือนจะเข้าใจกันดีแล้ว แต่ขณะนั่งรถออกจากโรงเรียน ปารย์ก็ถามพ่อว่า "พ่อจะทิ้งลูกไปทำงานต่างจังหวัดเหมือนแม่เหรอ" งานนี้พ่อเครียด ถามกลับไปว่า "ปารย์จะไปกับพ่อไหม๊ล่ะ แต่มันไกลนะ" ในใจคิดว่ายังไง ปารย์ก็ติดยาย เป็นตังเม คงไม่ยอมไปหรอก ปารย์ถามกลับมาว่า "ไปได้ เหรอ" เออเอาแล้วไง เป็นพ่อต้องรักษาคำพูดไว้ก่อน ตอบกลับไปว่า "ได้ซิ ถ้าปารย์ไม่ดิ้อ และนั่งอยู่คนเดียวได้ ตอนพ่อทำงาน" เป็นไง เงื่อนไขเยอะไหม๊ ปารย์ตอบกลับ "ก็ได้" พ่อกลับว่า "แปลว่าอะไร ก็ได้ ไปกับพ่อหรือไปหายาย" ปารย์ตอบอย่างเสียงดังฟ้งชัดว่า "ไปกับพ่อ" "งั้นก็ OK เราค่อยไปหาอะไรกินกันข้างหน้า"

ลูกเสือพร้อม \/

...เปิดเทอมใหม่นี้ ปารย์ย้ายไปขึ้น ป.1 โรงเรียนสารสาสน์วิเทศศึกษา อะไรๆ ก็ใหม่ ไปหมด จากชุดอนุบาลที่บางคนบอกมาคล้ายชุดนอน มาเป็นประถมที่ พ่อว่าคล้ายชุดเที่ยว!!!

...วันพฤหัสบดีนี้ (19 พ.ค. 53) เป็นพฤหัสแรก มีโปรแกรม เรียนลูกเสือ!!! ปารย์บอกว่าต้องแต่งชุดลูกเสือด้วย ลูกเสือ ป.1 เป็นลูกเสือสำรอง พ่อจำไม่ได้แล้ว มันต้องมีอะไรบ้าง แต่ดูมันขาดๆ อะไรไป ปารย์บอก อ้อ ยังไม่ได้ใส่รองเท้า เออใช่

...รถโรงเรียนโทรแจ้งว่า โรงเรียนปิด 2 วันครับ เพราะ เสธไก่อูบอกว่า โรงเรียนในกรุงเทพ น่าจะปิด อ้าว เมื่อวาน ชาวบ้านเค้าหยุด ปารย์ยังต้องไปเรียน อยู่เลย ถอดๆ เก็บไว้ใส่ใหม่ พฤหัสหน้า ปารย์

ไดโนเสาร์ทัวร์(2)

ตามความเดิมตอนที่แล้ว...(นาน ลืมไปแล้ว)...ไปทัวร์ไดโนเสาร์คราวนี้ ปารย์ไม่ได้ไปแค่ครอบครัวเดียว มีลูกของน้าของแม่แต่อ่อนกว่าปารย์ไปแล้ว (อย่าไปสรุปเลยว่าเด็กสองคนนี้ เกี่ยวข้องกันยังไง ชื่อเตเต้ เขียนถูกไหม๊ แม่ปารย์เรียกแม่เตเต้ว่าน้า ปารย์เรียกแม่เตเต้ว่าป้า เท่ดี)

...เรานัดกันที่โคราช ที่พิพิธภัณฑ์ไม้กลายเป็นหิน พักที่เมืองขอนแก่น ช่วงที่ไปขอนแก่นคึกคักมาก เพราะเป็นช่วงสอบเข้า ม.ขอนแก่น และไปต่อที่ศรีเวียง ภูเวียง เรียกว่ามีไดโนเสาร์ อยู่ซอกไหน ไปหมด มีผิดหวังบ้าง ทำไม มันไม่ขยับ (โฆษณาเอาไว้เยอะ) มีแค่นี้เหรอ (ครับขุดมาโชว์เท่านี้)






...เนื่องจากทั้งสองคนเป็นคอไดโนเสาร์เหมือนกัน เรียกว่า วันๆ ไม่คิดจะเล่นเป็นอย่างอื่น จองกันเป็นตัวนี้ ตัวนั้น งอนกันก็บ่อยเพราะ แย่งกันจองต้องมีกรรมการไดโน คอยจัดระบบการจอง

...หมดโปรแกรมที่ขอนแก่น ปารย์ยังไม่อิ่มกับไดโนเสาร์ เพราะเคยไปทัวร์กาฬสินธ์ไดโนเสาร์ เมื่อหลายปีก่อน อยากไปอีก เราเลยขอแยกตัวจากคณะเตเต้ ไปเยี่ยมพิพิธภัณฑ์สิรินธรต่อ ให้เสร็จสิ้นภารกิจ

...ที่แปลกใจมากก็คือ ปารย์ ทำเหมือนไม่เคยมาที่นี่เลย อ้าวคราวที่แล้ว เราพาเด็กคนไหนมานอนค้างเพื่อดูไดโนเสาร์ล่ะ

ทัวร์ไดโนเสาร์ # ไม้กลายเป็นหิน

...เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ในการออกเดินทาง เพื่อทบทวนความรู้ด้าน "บรรพชีวิน" โดยเฉพาะ ไดโนเสาร์ของปารย์ ปีนี้ แม่เป็นคนวางแผน การเดินทาง ให้ปารย์ได้ดิ่มด่ำกับ ชีวิตโลกดึกดำบรรพ์ ที่แรกที่แวะก็เป็น พิภิธพันธ์ไม้กลายเป็นหิน ของกรมธรณีวิทยา ที่ร่วมงานกับ ราชฎัชโคราช (ข้ออภัยหากเขียนผิด ซึ่งยินยันว่า ผิด)

...หิน ที่มาจากไม้ เรียกว่า เป็นกองกอง ก็ว่าได้ (กรมป่าไม้ไม่สนบ้างเหรอ) ด้านในก็จัดเป็นโซน ๆ 3 โซน เอาเป็นว่า เป็นแหล่งความรู้ชั้นดี และ บรรยากาศสบายๆ ที่แนะนำ ไว้ อีกทีหนึ่งว่า ควรแวะไปเยี่ยมกันหน่อยครับ



ไม่ได้มีเฉพาะไม้กลายเป็นหินนะครับ



อีกรูปหนึ่ง กับกระดูกของ ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน



แค่ครึ่งวันคงไม่พอ เอาไว้มาใหม่นะครับ