วันหยุด ฉัตรมงคลปีนี้ นอกจากปารย์ตื่นสายมากแล้ว ปารย์ยังมีไอเดียสร้างของเล่นอีกด้วย
ยังไงก็ดีกว่า ซื้อการ์ดล่ะ แม่มีหน้าที่รังสรรค์ จิตนาการของปารย์ให้เป็นความจริง
เริ่มจากกล่องกระดาษ ซึ่งแม่เก็บไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ เรื่องออกแบบเป็นหน้าที่ของปารย์ เพราะอยู่ในหัวทั้งหมดแถมยังเอาออกมาไม่ได้ด้วยซิ บังเอิญ TPBS นำเสนอยังศิลปะทราย แม่ยุให้ปารย์เอาอย่าง ได้เลยงานศิลปะ ปารย์สู้ไหว
ผลงานสุดหรู
ผมชื่อ ปารย์ ละอองมณี ลูกนายวิโรจน์ กับ นางเพ็ญจันทร์ เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2546 ปารย์ แปลว่าผู้มีความสามารถ สามารถทำอะไรที่คนอื่นคาดไม่ถึงครับ!!!
Thursday, May 05, 2011
บ้านหอยทาก
Tuesday, April 12, 2011
Monday, April 11, 2011
ทริปช่วยชาวใต้!!
วันที่ 10 ที่ผ่านมา ชาวชมรมจักรยานสวนธน เค้าชวนกันเดิน วิ่ง ปั่น เพื่อรวบรวมเงิน ช่วยชาวใต้ที่น้ำท่วมกัน พ่อเห็นว่าใกล้บ้าน เลยชวนปารย์ ไปปั่นเล่นกับเค้า รู้ทั้งรู้ว่า ปารย์ปั่นไม่ทัน และไปไม่ถึง บางขุนเทียนที่เค้าจะไปกันหรอก
แต่เราก็ได้ออกตัวพร้อมเค้านะ!! สุดท้ายก็ไปกันแต่เราพ่อ แม่ ลูก สนุกไปอีกแบบ....
ให้พ่อนำ พ่อก็ไปเรื่อย ปารย์ เริ่มร้อน เริ่มบ่น แต่ก็ยังไหว...
รวมแล้วร่วม 10 กิโล ที่ปารย์ปั่นไป สุดยอดมาก พ่อในวัยเดียวกับปารย์ ยังไม่สามารถเลย แถมตกเย็น ยังว่ายน้ำต่ออีก
ไม่เหนื่อยก็ไม่ใช่คนแล้ว....หลับเป็นตายเลย ปารย์
Wednesday, April 06, 2011
วันนี้ ปารย์คงต้องกินโรตีแล้วล่ะ
วันจักรี วันหยุด พ่อแม่ลูก อยู่บ้านดูโคนัน แม่ถามปารย์ว่าเที่ยงปารย์อยากกินอะไร
ปารย์ แจ้งว่า วันนี้ปารย์คงต้องกินโรตีแล้วล่ะ ไม่ได้กินนานมากแล้ว!!!
สรุปว่าเราจะไปกินโรตีโอ่งเป็นมื้อเที่ยงกัน พ่อถามปารย์ว่า ปารย์จะนั่ง ซ้อนพ่อ หรือปั่นไปเอง ปารย์แจ้งว่า ปั่นเอง พ่อถามย้ำว่าไหวเหรอไกลนะ ปารย์ยืนยัน
เราปั่นไปเรื่อยๆ ช้าๆ เป็นครั้งแรกที่ปารย์ ออกถนน ทางยาว เพราะปรกติ ก็แค่ จากบ้านเด็ก ข้ามมาซอยในบ้าน หรือแค่ไปคาร์ฟรูข้างหมู่บ้าน ก็ได้เหงื่อเหมือนกันสำหรับปารย์
กินโรตีเสร็จ ปั่นกลับกัน ไม่รู้ว่าเราจะลดโลกร้อนได้หรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ เราร้อนก็แล้วล่ะ นึกว่า ทริปแรกของปารย์จะราบรื่น แต่...ก่อนเลยหน้าวัดทุ่งครุ เป็นเนินขึ้นสะพาน มีแม่ค้าส้มตำ เข็นรถลงสวนมา แม่ผ่านไปแล้ว แต่ปารย์ ไปเฉี่ยวเอากระติกข้าวเหนียว ผลคือ โครม... ปารย์ลงไปกอง แต่ก็สปริงตัวขึ้นมางงๆ อย่างรวดเร็ว นึกขึ้นได้ น้ำตาซึมๆ ทำท่าจะร้อง มีรอยถลอกที่นิ้วนิดหน่อย แต่ที่ตกใจมากกลายเป็นป้าแม่ค้า ที่นึกว่าตัวเองไปชนเด็กเข้า ถามแม่ปารย์ว่าจะคิดค่าเสียหายเท่าไร...ป้าคงโดนไถ่มาเยอะ (อุ๊บ!!)
โอ๋ กันพักนึง ก้ไปต่อได้ แต่ก็บ่นไปตลอดทางเหมือนกัน เอาน่าทริปแรก แค่นี้ขำๆ ดีกว่าพ่อตกน้ำเหม็นๆ ตั้งเยอะ
Tuesday, April 05, 2011
แขกของปารย์!!!
หลังจากที่ปารย์ ได้มีโอกาส แวะไปเที่ยวบ้านลูกหมี เมื่อปีกลาย (แปลว่าจำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไร) ปารย์ ก็อยากให้ลูกหมี ไปเที่ยวบ้านปารย์บ้าง อยากอวด สารพัดอย่าง ซ้อมระนาด เตรียมการแสดง ตีลังกา (พ่อเกรงว่า คอปารย์จะเคล็ดจะก่อนได้โชว์นะ)
ปารย์ กับแม่ เตรียมการ รับแขก 1 สัปดาห์ เต็ม เริ่มจากการจัดบ้าน กวาด เก็บ ทิ้ง (พ่อ กันอาณาเขตสุดชีวิต ยิ่งกว่า เขมรอีก เอ๊อ บล๊อกนี้ไม่ยุ่งการต่างประเทศนะพ่อ) ปัญหายังไม่จบ รถเรา เสร็จไม่ทันกำหนด แต่ก็ได้ปารย์อาสา เป็นผู้นำทางแม่ลูกหมีเอง มาจากสระว่ายน้ำ โรงเรียนอิสลาม พ่อปั่นจักรยาน ถึงพักใหญ่แล้ว ปารย์และคณะยังไม่มา แม่เกรงว่าปารย์จะพาหลงทาง เพราะปรกติ ขึ้นรถได้ปารย์ก็มักจะเข้าสู่โลกส่วนตัวเสมอ แต่มีเสียงแว่วๆ เย้ มากันถึงแล้ว
งานนี้ แม่โชว์ฝีมือ ชูชิ ของโปรดของครอบครัว แถมเมนูใหม่ เมียงไข่ (เป็นญาติ กับเมียงปลาทู แต่ใช้ไข่เป็นวัตถุสุกแทน ปลาทู เพราะปารย์โปรดปรานไข่มาก) ตบท้ายเมนูรับแขกด้วย น้ำตะลิงปลิงปั่น เสริมสุขภาพ อันนี้ ลูกหมีเพื่อนปารย์ ขอบาย ยอมแพ้ ปารย์เลยเหมาของเพื่อนสะ (ปารย์เคยยุให้แม่ปั่นน้ำ ตะลิงปลิง ขายด้วย ไม่ต้องบอกว่าอร่อยแค่ไหน)
ก่อนกลับลูกหมีได้ฝากความรักและคิดถึงไว้ให้ปารย์ อย่างสุดซึ่ง โดยการ กระจาย จิกซอ ภาพไดโนเสาร์ รวมกัน 4 ภาพ ให้ปารย์ ได้ทำไป บ่นไป (ไม่ได้นอน แน่ๆ เลยคืนนี้) บ่นจน พ่อกับแม่ ต้องช่วยปารย์ จนเสร็จ แม่ถามว่าแขกคนต่อไปของปารย์คือใคร ปารย์ตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า "ลูกหมี" อ้าวไม่คิดจะชวนคนอื่นอีกเหรอ เห็นเล่นกัน ว่ายน้ำกัน ตีกัน ยอกกัน นึกว่าจะเบื่อ...
Sunday, February 27, 2011
แบ่งปัน
ปารย์มีจักรยานตั้งแต่เล็กๆ เริ่มจาก 3 ล้อ จนโตขึ้นเป็นเจ้า Drago มังกรเหลือง (อิทธิพลจาก bakukan ใน TV)
ปารย์ โตเกิน 3 ล้อ แม่ปารย์ก็ยกจักรยานคันนั้นให้น้องไป
ถัดมาเป็น 4 ล้อ (เป็น 2 ล้อพยุง) LA Doramon สีฟ้าสวยใส ซึ่งกว่าปารย์จะเอา 2 ล้อพยุงออก เล่นเอาใส่เข้า ใส่ออกหลายรอบ ตลอดจนต้องใช้แรงใจจากเพื่อนๆ ในซอยเดียวกัน อย่างสุดแรง
จนมาถึงปารย์อยากปั่นกับพ่อกับแม่ พ่อก็หารางวัล เกรดบี ให้ปารย์ด้วย เจ้า Drago ที่ว่า แรกๆ ปารย์ก็พยายามพับโชว์ชาวบ้านอยู่บ่อยๆ ใครถามราคา ปารย์สาธยายหมด แม่ค้าบอกเท่าไร พ่อต่อเท่าไร (เฮ้อ จะบอกเค้าทำไม)
สักใหญ่เหมือนกัน ที่ LA Doramon จอดอย่างเหงาๆ อยู่หน้าบ้าน วันนี้ปารย์ตัดสินใจได้แล้ว ว่าจะยกให้น้อง ในงานทอดผ้าป่าโรงเรียน นพรัตน์อะไรหว่า หนองเสือ ปทุมธานี งานนี้เลยพวงจักรยานเก่าของพ่อไปอีกคัน
อย่างน้อยปารย์ก็รู้จัก สละ แบ่งปัน ของตัวเองให้คนอื่น...
Wednesday, February 09, 2011
กระทบเอว ทีมชาติ!!!
พ่อว่าปารย์ ไม่ได้ชอบฟุตบอล เท่าไร หากเทียบกับว่ายน้ำแล้วคงไม่ต้องถามว่าชอบอะไร
ตอนเรียนปานตะวัน ก็ได้เป็นผู้รักษาประตู มาหนนึง จำได้ว่า ปารย์เล่าให้ฟังอยากออกรส บอลผ่านมาทางซ้ายที ทางขวาที ปารย์รับไม่ได้เลย...เหมือนจะสนุก
โชคดี..ตายงค์ของปารย์ ทำงานกับไทยน้ำทิพย์ ถามว่าอยากไปจูงนักฟุตบอลไหม๊ .... พ่อแม่ตัดสินใจให้เรียบร้อย ปารย์เลยได้มีโอกาส กระทบ ไหล่ (ไม่ถึง ได้แค่เอว) นักเตะ สโมสรชลบุรีเอฟซี ในนัดชิง ถ้วยพระราชทาน ก ปีนี้ และนั่งดูนัดนี้จนจบ โดยมีเกมส์ในเครื่อง ไอฟอน ของน้าเอ๋ เป็นเพื่อน ไปตลอด 90 นาที...





ตอนเรียนปานตะวัน ก็ได้เป็นผู้รักษาประตู มาหนนึง จำได้ว่า ปารย์เล่าให้ฟังอยากออกรส บอลผ่านมาทางซ้ายที ทางขวาที ปารย์รับไม่ได้เลย...เหมือนจะสนุก
โชคดี..ตายงค์ของปารย์ ทำงานกับไทยน้ำทิพย์ ถามว่าอยากไปจูงนักฟุตบอลไหม๊ .... พ่อแม่ตัดสินใจให้เรียบร้อย ปารย์เลยได้มีโอกาส กระทบ ไหล่ (ไม่ถึง ได้แค่เอว) นักเตะ สโมสรชลบุรีเอฟซี ในนัดชิง ถ้วยพระราชทาน ก ปีนี้ และนั่งดูนัดนี้จนจบ โดยมีเกมส์ในเครื่อง ไอฟอน ของน้าเอ๋ เป็นเพื่อน ไปตลอด 90 นาที...
Friday, January 07, 2011
Thursday, December 30, 2010
เกี่ยวข้าว ที่ไร่ดินดีใจ
สี่เดือนผ่านไป ข้าวในนาของน้องขิงที่ปารย์ได้มีโอกาสไปโยนไว้ก็เติบโต ตกรวง โค้งเอน พร้อมเก็บเกี่ยว 27 พ.ย.แม่กับปารย์ก็อาศัยรถของน้าน้ำไปที่ไร่ดินดีใจด้วยความตื่นเต้น ก็นี่เป็นครั้งแรกทั้งของแม่และปารย์ที่จะได้มีโอกาสเกี่ยวข้าวนะ คราวนี้ไร่ดินดีใจจัดเป็นค่ายเกี่ยวข้าว มีเด็กๆที่ครอบครัวทำ Home school ปารย์เลยได้มีโอกาสเจอเพื่อนใหม่มากมาย ดีจัง

คุณกำพลสาธิตการเกี่ยวข้าว บนแปลงที่ปารย์ได้เคยไปโยนกล้าไว้ เราจะได้เกี่ยวข้าวในแปลงนี้แหละ


ตอนเห็นปารย์จับเคียว ความกังวลมันมากมาย กลัวปารย์พลาดเอาเคียวเกี่ยวพุงตัวเอง แต่คุณยายชาวนามืออาชีพก็พยายามสอนว่าต้องหันเคียวอย่างนี้นะ อย่างนี้นะ แล้วปารย์ก็ทำได้ อย่างที่เห็น ไม่น่าเชื่อว่าเหล่าชาวนามือสมัครเล่นก็สามารถเกี่ยวข้าวได้จนหมดแปลง งานนี้ไม่มีทำเล่น ทำจริงเสร็จจริง ก็ถ้าไม่เสร็จเจ้าของนาไม่ให้กินข้าวเย็นอะ

ข้าวเกี่ยวแล้วรอมัดรวมกัน

หมดแปลงแล้วจ้า
วันที่ 28 พ.ย.

เริ่มต้นงานด้วยการเตรียมเชือกมัดที่น่าจะทำจากต้นกกสองกำเล็กๆ มาต่อกัน มีชื่อเรียกว่าเท่ๆว่าคะแนก แม่แอบคิดว่าคำนี้มีความสัมพันธ์กับ connect ในภาษาอังกฤษหรือเปล่านะ


แล้วก็ถึงเวลาสาธิตการมัด และแบกฟ่อนข้าว
หลังการสาธิตสมาชิกก็แยกย้ายกันไปมัดฟ่อนข้าว และแบกไปใส่รถของน้องขิงเพื่อลำเลียงไปลานนวดข้าว

อ้าวช่วยกันลำเลียงไปไว้บนลานนวดข้าวที่เอามุ้งฟ้าปูรองไว้เรียบร้อยแล้ว



โอกาสดีอีกอย่างของปารย์คือ ไปเกี่ยวข้าวครั้งนี้มีคุณครูมืออาชีพจากโรงเรียนแสนสนุกไตรทักษะไปด้วย หลังจากแม่นกของน้องขิงนำขอขมาข้าวที่เราต้องเหยียบย้ำขณะฟาดข้าวให้ออกจากรวงแล้ว คุณครูนำเด็กๆ และพ่อแม่ทำกิจกรรมวงกลมที่อธิบายขั้นตอนในการทำนาตั้งแต่ต้นจนจบผ่านบทเพลง และท่าทาง เป็นวิธีการสอนที่น่าสนใจจริงๆ


ปารย์และเด็กๆทุกคนสังเกตุการณ์วิธีนวดข้าวอยู่สักพักก็เริ่มต้น นวดข้าวเองอย่างขมีขมัน


เมื่อเวลาผ่านไป ความสนใจเด็กๆเริ่มเปลี่ยนจากการนวดข้าวมาเป็นกระโดด โลดเต้น


ส่วนบรรดาแม่ๆก็มีกิจกรรมทำตุ๊กตาจากฟางข้าว แน่นอนบทบาทการนวดข้าวในตอนท้ายๆก่อนอาหารกลางวันก็ต้องตกเป็นของพ่อๆทั้งหลายอย่างไม่มีทางเลี่ยง ไม่เสร็จไม่ได้กินข้าวกลางวันนะค่ะ
หลังอาหารพวกเราได้มีโอกาสสีข้าวที่เราเกี่ยว แล้วได้ข้าวที่เราเกี่ยวกลับบ้านไปหุงกินครอบครัวละ 1 กก. กว่าแม่จะได้เล่าเรื่องนี้ข้าวใหม่ที่เอามาจากบ้านน้องขิงก็หมดไปเรียบร้อยแล้ว ได้กินข้าวที่โยนเอง เกี่ยวเอง นวดเอง สีเอง มันสุขใจดีจริงๆ ขอบคุณแม่นก พ่อกำพลของน้องขิง และน้าน้ำของปารย์ที่ให้เราแม่ลูกได้มีโอกาสดีๆนี้นี้
คุณกำพลสาธิตการเกี่ยวข้าว บนแปลงที่ปารย์ได้เคยไปโยนกล้าไว้ เราจะได้เกี่ยวข้าวในแปลงนี้แหละ
ตอนเห็นปารย์จับเคียว ความกังวลมันมากมาย กลัวปารย์พลาดเอาเคียวเกี่ยวพุงตัวเอง แต่คุณยายชาวนามืออาชีพก็พยายามสอนว่าต้องหันเคียวอย่างนี้นะ อย่างนี้นะ แล้วปารย์ก็ทำได้ อย่างที่เห็น ไม่น่าเชื่อว่าเหล่าชาวนามือสมัครเล่นก็สามารถเกี่ยวข้าวได้จนหมดแปลง งานนี้ไม่มีทำเล่น ทำจริงเสร็จจริง ก็ถ้าไม่เสร็จเจ้าของนาไม่ให้กินข้าวเย็นอะ
ข้าวเกี่ยวแล้วรอมัดรวมกัน
หมดแปลงแล้วจ้า
วันที่ 28 พ.ย.
เริ่มต้นงานด้วยการเตรียมเชือกมัดที่น่าจะทำจากต้นกกสองกำเล็กๆ มาต่อกัน มีชื่อเรียกว่าเท่ๆว่าคะแนก แม่แอบคิดว่าคำนี้มีความสัมพันธ์กับ connect ในภาษาอังกฤษหรือเปล่านะ
แล้วก็ถึงเวลาสาธิตการมัด และแบกฟ่อนข้าว
หลังการสาธิตสมาชิกก็แยกย้ายกันไปมัดฟ่อนข้าว และแบกไปใส่รถของน้องขิงเพื่อลำเลียงไปลานนวดข้าว
อ้าวช่วยกันลำเลียงไปไว้บนลานนวดข้าวที่เอามุ้งฟ้าปูรองไว้เรียบร้อยแล้ว
โอกาสดีอีกอย่างของปารย์คือ ไปเกี่ยวข้าวครั้งนี้มีคุณครูมืออาชีพจากโรงเรียนแสนสนุกไตรทักษะไปด้วย หลังจากแม่นกของน้องขิงนำขอขมาข้าวที่เราต้องเหยียบย้ำขณะฟาดข้าวให้ออกจากรวงแล้ว คุณครูนำเด็กๆ และพ่อแม่ทำกิจกรรมวงกลมที่อธิบายขั้นตอนในการทำนาตั้งแต่ต้นจนจบผ่านบทเพลง และท่าทาง เป็นวิธีการสอนที่น่าสนใจจริงๆ
ปารย์และเด็กๆทุกคนสังเกตุการณ์วิธีนวดข้าวอยู่สักพักก็เริ่มต้น นวดข้าวเองอย่างขมีขมัน
เมื่อเวลาผ่านไป ความสนใจเด็กๆเริ่มเปลี่ยนจากการนวดข้าวมาเป็นกระโดด โลดเต้น
ส่วนบรรดาแม่ๆก็มีกิจกรรมทำตุ๊กตาจากฟางข้าว แน่นอนบทบาทการนวดข้าวในตอนท้ายๆก่อนอาหารกลางวันก็ต้องตกเป็นของพ่อๆทั้งหลายอย่างไม่มีทางเลี่ยง ไม่เสร็จไม่ได้กินข้าวกลางวันนะค่ะ
หลังอาหารพวกเราได้มีโอกาสสีข้าวที่เราเกี่ยว แล้วได้ข้าวที่เราเกี่ยวกลับบ้านไปหุงกินครอบครัวละ 1 กก. กว่าแม่จะได้เล่าเรื่องนี้ข้าวใหม่ที่เอามาจากบ้านน้องขิงก็หมดไปเรียบร้อยแล้ว ได้กินข้าวที่โยนเอง เกี่ยวเอง นวดเอง สีเอง มันสุขใจดีจริงๆ ขอบคุณแม่นก พ่อกำพลของน้องขิง และน้าน้ำของปารย์ที่ให้เราแม่ลูกได้มีโอกาสดีๆนี้นี้
Thursday, December 23, 2010
Saturday, December 18, 2010
ปารย์ไปช่วยโค้ก บูรณะหลังน้ำท่วม
Friday, December 17, 2010
Thursday, December 02, 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)


